Πεπτικό σύστημα

Ο Δρ. Μάριος Αγαθαγγέλου πραγματοποιεί επεμβάσεις πεπτικού συστήματος σε Λευκωσία και Λεμεσό — καλύπτεται από το ΓεΣΥ, 0€ για τους δικαιούχους. Οι γαστρεντερικές επεμβάσεις υποστηρίζουν το πεπτικό σύστημα χωρίς ανοιχτό χειρουργείο: σωλήνες σίτισης τοποθετούνται διαδερμικά για διατροφή, τα αποστήματα παροχετεύονται, τα αιμορραγούντα αγγεία εμβολίζονται και τα στενωμένα τμήματα κρατούνται ανοιχτά με στεντ.

Σε επείγουσες καταστάσεις, ο εμβολισμός της γαστρεντερικής αιμορραγίας μπορεί να είναι σωτήριος· στις χρόνιες παθήσεις, οι πράξεις αυτές συντομεύουν την ανάρρωση και στηρίζουν την ποιότητα ζωής.

Δυνητικά σωτήριες Χωρίς ανοιχτό χειρουργείο Συντομότερη ανάρρωση Διατροφική υποστήριξη

Η επέμβαση καλύπτεται πλήρως από το ΓεΣΥ. Γίνεται ως εσωτερικός ασθενής, και η νοσηλεία περιλαμβάνει τη θεραπεία — δεν πληρώνετε τίποτα για την επέμβαση.

Χωριστά από αυτό, η επίσκεψη στο εξωτερικό ιατρείο — η αρχική εκτίμηση, όπου κρίνεται αν σας ταιριάζει η θεραπεία — μπορεί να έχει μικρή συμμετοχή, συνήθως 0–10 €, όπως ισχύει για κάθε επίσκεψη σε ειδικό εντός ΓεΣΥ.

Η συμμετοχή είναι ανά δραστηριότητα και σταματά μόλις οι συνολικές σας συμμετοχές για τη χρονιά φτάσουν τα 150 € — από εκεί και πέρα δεν πληρώνετε τίποτα. Για ορισμένες κατηγορίες δικαιούχων ισχύουν διαφορετικά όρια.

Και στις δύο περιπτώσεις χρειάζεστε έγκυρο παραπεμπτικό, από τον προσωπικό σας ιατρό ή από ειδικό ιατρό.

Εκτός ΓεΣΥ ή με ιδιωτική ασφάλιση; Σας δίνουμε τα έγγραφα που ζητά ο ασφαλιστής σας και σαφή εκτίμηση κόστους στο ραντεβού, πριν αποφασίσετε οτιδήποτε.

Οι επεμβάσεις στο πεπτικό αντιμετωπίζουν συγκεκριμένες καταστάσεις χωρίς ανοιχτό χειρουργείο: τοποθέτηση σωλήνα σίτισης όταν η κατάποση δεν είναι ασφαλής, παροχέτευση αποστήματος στην κοιλιά, εμβολισμός αγγείου που αιμορραγεί, και στεντ σε στένωση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου. Άλλες είναι επείγουσες και άλλες προγραμματισμένες· δεν είναι μία θεραπεία αλλά μια εργαλειοθήκη.

Τεχνικά, η τοποθέτηση γίνεται με ασφάλεια και υψηλό ποσοστό επιτυχίας. Το ερώτημα όμως σπάνια είναι τεχνικό. Το αν ένας σωλήνας σίτισης είναι το σωστό βήμα εξαρτάται από την υποκείμενη νόσο, από το τι περιμένουμε στη συνέχεια, και από το τι θα ήθελε ο ίδιος ο άνθρωπος. Αυτή η συζήτηση γίνεται με τον ασθενή όπου είναι δυνατόν, με την οικογένεια και με τη θεράπουσα ομάδα — όχι στο ακτινολογικό τραπέζι.

Στους περισσότερους δεν μένει παρά ενόχληση στο σημείο εισόδου για λίγες ημέρες και η αίσθηση ενός σωλήνα που στην αρχή ξενίζει.

Το πιο σοβαρό δεδομένο αυτής της ενότητας δεν αφορά επιπλοκή. Περίπου ένας στους δέκα ασθενείς δεν ζει περισσότερο από τριάντα ημέρες μετά την τοποθέτηση γαστροστομίας με ακτινοσκόπηση. Το ποσοστό αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στη νόσο που κατέστησε τον σωλήνα απαραίτητο, όχι στον ίδιο τον σωλήνα.

Το ίδιο νούμερο μετά από ενδοσκοπική τοποθέτηση είναι περίπου ένας στους δεκαοκτώ. Η διαφορά δεν σημαίνει ότι η μία μέθοδος είναι επικίνδυνη και η άλλη ασφαλής: στη νόσο του κινητικού νευρώνα, όπου οι δύο συγκρίθηκαν σε αντίστοιχους ασθενείς, δεν βρέθηκε διαφορά θνητότητας. Η ακτινοσκοπική οδός επιλέγεται συχνά ακριβώς όταν η ενδοσκόπηση δεν είναι εφικτή.

Σπανιότερα: διαφυγή γύρω από τον σωλήνα, φλεγμονή του δέρματος στο στόμιο, απόφραξη ή μετακίνησή του. Στη μετα-ανάλυση για τη νόσο του κινητικού νευρώνα, οι μείζονες επιπλοκές της ακτινοσκοπικής τοποθέτησης ήταν κάτω από μία στις χίλιες.

Η τοποθέτηση πετυχαίνει με την πρώτη σε περίπου 97 στις 100 περιπτώσεις, ποσοστό υψηλότερο από την ενδοσκοπική οδό. Όταν δεν γίνεται, η προσπάθεια σταματά και το ερώτημα επιστρέφει στην ομάδα που σας παρακολουθεί.

Για το απόστημα στην κοιλιά, η παροχέτευση με καθετήρα πετυχαίνει συχνότερα από τη μία παρακέντηση με βελόνα, χωρίς περισσότερες επιπλοκές και χωρίς μεγαλύτερη θνητότητα. Η διαφορά είναι περίπου 14 επιπλέον επιτυχίες ανά 100 ασθενείς.

Τεχνικά, ο εμβολισμός φτάνει στο αγγείο που αιμορραγεί σχεδόν πάντα. Το να σταματήσει η αιμορραγία οριστικά είναι άλλο ερώτημα: επιτυγχάνεται σε περίπου τρεις στους τέσσερις ασθενείς.

Το τίμημα του εμβολισμού είναι η ισχαιμία του εντέρου. Αφορά περίπου πέντε στους 100 ασθενείς — αλλά όταν ο εμβολισμός γίνεται χωρίς εντοπισμένο σημείο αιμορραγίας, το ποσοστό περίπου τριπλασιάζεται. Γι' αυτό αναζητείται πρώτα το σημείο.

Καμία από αυτές τις πράξεις δεν αποφασίζεται από ένα γιατρό. Ποια χρειάζεται, πότε, και αν χρειάζεται, κρίνεται μαζί με την ομάδα που σας παρακολουθεί.

Οι κλινικές αναφορές αυτής της σελίδας ακολουθούν δημοσιευμένες μετα-αναλύσεις που συγκρίνουν την ακτινολογικά και την ενδοσκοπικά τοποθετούμενη γαστροστομία, τυχαιοποιημένες μελέτες παροχέτευσης με καθετήρα έναντι παρακέντησης με βελόνα για το απόστημα, και συγκεντρωτικές αναλύσεις εμβολισμού για αιμορραγία κατώτερου πεπτικού. Περιγράφουν τις μεθόδους γενικά· δεν αποτελούν συμβουλή για τη δική σας περίπτωση.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ +357 96 973434