Όγκοι — ήπαρ, νεφρός, πνεύμονας

Ο Δρ. Μάριος Αγαθαγγέλου πραγματοποιεί επεμβατική ογκολογία — κατάλυση και εμβολισμό όγκων σε Λευκωσία και Λεμεσό — καλύπτεται από το ΓεΣΥ, 0€ για τους δικαιούχους. Η επεμβατική ογκολογία χορηγεί τη θεραπεία απευθείας στον όγκο, προστατεύοντας το όργανο γύρω του. Η κατάλυση καταστρέφει όγκους επιτόπου με θερμότητα ή ψύξη· ο εμβολισμός αποκλείει την αιμάτωσή τους — ενίοτε μεταφέροντας χημειοθεραπεία ή ακτινοβολία απευθείας στη βλάβη.

Οι θεραπείες αυτές γίνονται μέσα από τομή 1–2 mm υπό απεικονιστική καθοδήγηση, συχνά σε μία συνεδρία, και μπορούν να συνδυαστούν με χειρουργείο, χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία στο πλαίσιο εξατομικευμένου ογκολογικού πλάνου.

Διατήρηση οργάνου Επιλογές μίας συνεδρίας Συνδυάζεται με άλλες θεραπείες Διεπιστημονικός σχεδιασμός

Η επέμβαση καλύπτεται πλήρως από το ΓεΣΥ. Γίνεται ως εσωτερικός ασθενής, και η νοσηλεία περιλαμβάνει τη θεραπεία — δεν πληρώνετε τίποτα για την επέμβαση.

Χωριστά από αυτό, η επίσκεψη στο εξωτερικό ιατρείο — η αρχική εκτίμηση, όπου κρίνεται αν σας ταιριάζει η θεραπεία — μπορεί να έχει μικρή συμμετοχή, συνήθως 0–10 €, όπως ισχύει για κάθε επίσκεψη σε ειδικό εντός ΓεΣΥ.

Η συμμετοχή είναι ανά δραστηριότητα και σταματά μόλις οι συνολικές σας συμμετοχές για τη χρονιά φτάσουν τα 150 € — από εκεί και πέρα δεν πληρώνετε τίποτα. Για ορισμένες κατηγορίες δικαιούχων ισχύουν διαφορετικά όρια.

Και στις δύο περιπτώσεις χρειάζεστε έγκυρο παραπεμπτικό, από τον προσωπικό σας ιατρό ή από ειδικό ιατρό.

Εκτός ΓεΣΥ ή με ιδιωτική ασφάλιση; Σας δίνουμε τα έγγραφα που ζητά ο ασφαλιστής σας και σαφή εκτίμηση κόστους στο ραντεβού, πριν αποφασίσετε οτιδήποτε.

Η επεμβατική ογκολογία δεν αντικαθιστά τον ογκολόγο ή τον χειρουργό σας. Είναι μία ακόμη επιλογή στο τραπέζι, και η απόφαση για το αν σας ταιριάζει παίρνεται από ομάδα — ογκολόγο, χειρουργό, ακτινολόγο — όχι από έναν γιατρό μόνο του. Αν κάποιος σας πει ότι μια μέθοδος είναι πάντα η καλύτερη για κάθε όγκο, δεν σας λέει την αλήθεια.

Δύο πολύ διαφορετικοί στόχοι κρύβονται συχνά κάτω από την ίδια λέξη. Σε ορισμένους μικρούς όγκους, στόχος είναι η πλήρης καταστροφή της βλάβης. Σε άλλες περιπτώσεις, στόχος είναι ο έλεγχος — να συρρικνωθεί ο όγκος, να επιβραδυνθεί, να ανακουφιστούν συμπτώματα, να κερδηθεί χρόνος για άλλη θεραπεία. Είναι σημαντικό να ξέρετε ποιος από τους δύο στόχους ισχύει στη δική σας περίπτωση, και θα σας το πούμε καθαρά.

Η μέθοδος επιλέγεται με βάση τον τύπο, τον αριθμό, το μέγεθος και τη θέση των βλαβών, τη λειτουργία του οργάνου και τη γενική σας κατάσταση. Όγκοι πολύ μεγάλοι, διάσπαρτοι ή σε επικίνδυνη γειτνίαση με άλλα όργανα μπορεί να μην είναι κατάλληλοι. Διαταραχές πήξης, ενεργή λοίμωξη και επιβαρυμένη λειτουργία του οργάνου είναι λόγοι να μη γίνει. Όταν η απάντηση είναι άλλη θεραπεία — χειρουργείο, συστηματική αγωγή, ακτινοθεραπεία — θα σας το πούμε.

Ο κίνδυνος σε αυτές τις θεραπείες μετριέται λαμβάνοντας υπόψιν δύο παραμέτρους: τις επιπλοκές, και το αν ο όγκος θα επανεμφανιστεί εκεί ακριβώς όπου έγινε η θεραπεία.

Για μονήρες ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα έως τρία εκατοστά, τα δεδομένα δεν συμφωνούν μεταξύ τους. Σε ανασκόπηση 39 μελετών και 6.356 ασθενών, οι δύο τυχαιοποιημένες μελέτες δεν βρήκαν διαφορά επιβίωσης μεταξύ κατάλυσης και χειρουργικής εξαίρεσης, ενώ οι μελέτες παρατήρησης ευνόησαν το χειρουργείο.

Σε άλλη ανασκόπηση, 11 μελετών και 1.334 ασθενών με πρώιμο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, οι επιπλοκές μετά την κατάλυση ήταν λιγότερες από τις μισές σε σχέση με το χειρουργείο και η επιβίωση στον έναν και στα τρία χρόνια δεν διέφερε. Η τοπική υποτροπή όμως ήταν περίπου μιάμιση φορά συχνότερη.

Σε ασθενείς άνω των 65 ετών τα δεδομένα ήταν τα εξής: η τοπική υποτροπή ήταν περίπου πέντε φορές συχνότερη μετά την κατάλυση, οι ανεπιθύμητες ενέργειες περίπου το ένα πέμπτο εκείνων του χειρουργείου, και η νοσηλεία κατά μέσο όρο δύο εβδομάδες μικρότερη.

Όταν το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα επανεμφανίζεται μετά από χειρουργείο, η κατάλυση και η δεύτερη εξαίρεση έδωσαν παρόμοια επιβίωση σε 17 μελέτες. Οι σοβαρές επιπλοκές ήταν πάνω από τρεις φορές συχνότερες μετά το δεύτερο χειρουργείο, με ίδια θνητότητα.

Ο πυρετός, ο πόνος και η ναυτία τις πρώτες ημέρες μετά τον χημειοεμβολισμό είναι αναμενόμενη αντίδραση στο κλείσιμο των αγγείων που τροφοδοτούσαν τον όγκο και δεν αποτελούν επιπλοκή. Υπάρχουν τυχαιοποιημένα δεδομένα ότι κορτικοστεροειδές πριν από την πράξη τα μειώνει.

Στον νεφρό, η κρυοκατάλυση έναντι της μερικής νεφρεκτομής δίνει λιγότερες συνολικές επιπλοκές, μικρότερη απώλεια αίματος, συντομότερη νοσηλεία και καλύτερη διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας, με πιο συχνή τοπική υποτροπή.

Σε ανασκόπηση 33 μελετών και 74.946 ασθενών με μικρό νεφρικό όγκο, η ειδική για τον καρκίνο επιβίωση, οι απομακρυσμένες μεταστάσεις και η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση πέρα από τα πέντε χρόνια δεν διέφεραν από τη μερική νεφρεκτομή. Η συνολική επιβίωση ήταν χειρότερη μετά την κατάλυση. Όμως αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι οι ασθενείς είναι κατά μέσο όρο σχεδόν έξι χρόνια μεγαλύτεροι από εκείνους που χειρουργούνται καθώς και από τη μεγαλύτερη συνοσηρότητα που έχουν.

Η κρυοκατάλυση επαναλαμβάνεται, και αυτό αλλάζει το τι σημαίνει υποτροπή. Ο όγκος που επανεμφανίζεται στη θέση του αντιμετωπίζεται δεύτερη φορά με την ίδια μέθοδο: σε σειρά 53 ασθενών, δύο τέτοιες επαναληπτικές πράξεις ήταν αρκετές ώστε κάθε βλάβη να αντιμετωπιστεί πλήρως.

Στον πνεύμονα, σε 33 μελέτες και 1.400 ασθενείς με καρκίνο σταδίου Ι, ο πνευμοθώρακας αφορούσε περίπου έναν στους τρεις και ο πόνος άλλους τόσους. Η τοπική υποτροπή ήταν 23%.

Οι κίνδυνοι που μετράνε περισσότερο είναι εκείνοι που προκύπτουν από τη θέση του όγκου: η γειτνίαση με χοληφόρο πόρο, με το διάφραγμα ή με μεγάλο αγγείο αλλάζει τι είναι εφικτό και τι όχι. Αυτή η εκτίμηση γίνεται πάνω στις δικές σας εικόνες, πριν προγραμματιστεί οτιδήποτε.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ +357 96 973434